André was nog altyd lief vir skool, maar biologie was die een vak waarmee hy voortdurend gesukkel het. Wanneer die onderwyser oor selle, DNS, genetika en die menslike liggaam gepraat het, het André dikwels verward gevoel. Hy het probeer om die groot hoeveelheid feite en moeilike wetenskaplike woorde te onthou, maar teen die tyd dat die toets aangebreek het, het hy baie daarvan vergeet.
Sy eerste biologie-toets het swak gegaan, en hy was teleurgesteld in homself. Hy het gedink dat hy nooit die vak sou bemeester nie. Tog het hy besluit om nie op te gee nie. Hy het ná skool ekstra tyd aan sy boeke bestee, notas gemaak en prente gebruik om die werk beter te verstaan. Hy het ook sy onderwyser gevra om moeilike onderwerpe weer te verduidelik en saam met klasmaats gestudeer.
Namate die weke verbygegaan het, het André begin agterkom dat die werk makliker raak. Hy kon die funksies van organe verduidelik, genetiese diagramme voltooi en moeilike vrae met meer selfvertroue beantwoord. Hoewel hy nog soms foute gemaak het, het hy uit elke fout geleer en harder gewerk.
Teen die einde van die jaar het André se punte aansienlik verbeter. Hy het besef dat sukses nie daarvan afhang om alles dadelik te verstaan nie, maar eerder van deursettingsvermoë, geduld en harde werk. Sy stryd met biologie het hom nie net 'n beter student gemaak nie, maar ook geleer dat enige uitdaging oorkom kan word as 'n mens bereid is om aan te hou probeer.